Gmina Darłowo jest gminą nadmorską położoną w północno-wschodniej części województwa zachodniopomorskiego. Zajmuje część terenu zwanego Równiną Sławieńską przeciętą dolinami rzeki Wieprzy i Grabowej. Krajobraz obszaru ukształtowany został w okresie lodowcowym i polodowcowym, w którym uformowały się charakterystyczne cechy terenu: wody stojące, biegi rzek i rzeźba terenu. Powierzchnia Równiny Sławieńskiej jest płaska, jedynie w północnej części występuje wyraźne pasmo moreny czołowej z „Barzowicką Górą” o wysokości 72 m n.p.m. Morena ta wygradza niecki przybrzeżnych jezior oddzielonych od morza mierzejami, będących niegdyś zatokami: jeziora Kopań i Bukowo.
Na terenie gminy występuje niewielka ilość lasów. Wzdłuż wybrzeża są to przeważnie lasy sosnowe. W południowej części gminy znajdują się większe skupiska lasów z przewagą buków i dębów. W okolicach miejscowości Słowino znajduje się rezerwat „Słowińskie Błota”. Jest to najlepiej w Polsce zachowane torfowisko wysokie typu bałtyckiego z bardzo dużą ilością różnorodnych gatunków fauny i flory. Na uwagę zasługuje także zespół leśny na wschód od Bukowa Morskiego oraz lasy rozciągające się na południe i wschód od Damasłowic. Na terenie gminy przeważają równiny otwarte z perspektywami widokowymi na wkomponowane w krajobraz wsie. Obecnie w krajobrazie gminy górują elektrownie wiatrowe. Ziemia darłowska oferuje bogate zasoby akwenów wodnych. Jednym z nich jest znajdujące się na obszarze Wybrzeża Słowińskiego jezioro Kopań polecane wędkarzom, stanowiące ostoję dla wielu gatunków ptaków. Drugim jeziorem, znacznie większym, jest Bukowo objęte obszarem Natura 2000 z wieloma gatunkami ryb, m.in. węgorz, ukleja, płoć, szczupak, sandacz, pstrąg.

Jest jednym z najstarszych miast w północnej Polsce, położone na szlaku komunikacyjnym Szczecin-Gdańsk. Miasto o bogatej historii, sięgającej XII wieku z wyróżniającymi się bramami gotyckimi z XV wieku i kościołem Mariackim z XIV w. oraz kościół parafialny pw. św. Antoniego z Padwy z 1928 r., budynek Ratusza z 1907 r., poczty z 1905r. oraz dworzec kolejowy PKP z lat 60.XIX wieku. Miejscowość liczy blisko 13 tys. mieszkańców i jest atrakcyjnym miejscem dla turystów chcących odpocząć nad pobliskim Morzem Bałtyckim, ale także zainteresowanych historią Pomorza. Malownicze krajobrazy, dziewicze lasy, jeziora i rzeki zasobne w ryby zapewniają spokój z dala od miejskiego zgiełku. Corocznie, w stałych terminach organizowane są imprezy ponadregionalne związane tematycznie z dziedzictwem kulturowym miasta, np.: Festiwal Orkiestr Dętych, Międzynarodowy Dzień Święców wraz z Jarmarkiem Wielu Kultur, Międzynarodowy Bieg Święców i Bieg 12 Mostów.
Liczne atrakcje, bliskość do ciekawych, nieodkrytych miejsc w regionie Pomorza powinno zaspokoić oczekiwania każdego turysty.
Udokumentowane początki miasta sięgają 1186 roku, gdy stanowiło ono siedzibę księcia Racibora I, władającego ziemią sławieńsko-słupską. Książęcy gród zlokalizowany był w rejonie dzisiejszej wsi Sławsko, zwanej dawniej Starym Sławnem. Przywilej lokacyjny dla Nowego Sławna wydali w 1317 roku Święcowie - pomorski ród władający także Polanowem i Darłowem. Rozwój Sławna przerywany był pożarami i epidemiami, jednakże miasto szybko odbudowywało się. Dopiero wojna trzydziestoletnia (1618-1648) przyczyniła się do jego upadku. Wyludnienie w czasie wojny trzydziestoletniej rekompensowano planową kolonizacją z Niemiec, Czech, Niderlandów i Polski. W XVIII i XIX wieku rozpoczęto rozbudowę miasta poza średniowiecznymi obwarowaniami. Po zwycięstwie nad Napoleonem zmieniono podział terytorialny Prus, a Sławno zostało siedzibą władz jednego z czterech największych na Pomorzu powiatów. Miasto intensywnie rozwijało się, a okres międzywojenny był kolejnym etapem ożywienia społecznego i gospodarczego. Bezpośrednie działania wojenne wiosną 1945 roku ominęły miasto. Jednakże tragiczny los spotkał Sławno po wejściu do niego wojsk sowieckich 7 marca 1945r. Miasto zostało spalone. Zniszczeniu uległo ponad 50 % budynków oraz 80 % zakładów komunalnych i przemysłowych. Centrum legło w gruzach, a odbudowa miasta stała się głównym zadaniem władz i mieszkańców.

Królewskie Miasto Darłowo to blisko 14-tysięczne nadmorskie miasto leżące w województwie zachodniopomorskim, w dolinie rzek Wieprzy i Grabowej. Uznawane za turystyczną stolicę powiatu sławieńskiego, jest ważnym portem morskim położonym na południowym wybrzeżu Morza Bałtyckiego. Ponad sześć kilometrów szerokich, piaszczystych plaż, unikalny mikroklimat z dużą zawartością jodu, do tego niepowtarzalne sąsiedztwo dwóch nadbałtyckich jezior – sprawia, że Darłowo ma swój wyjątkowy klimat, od lat wysoko oceniany przez Turystów.
Miasto pełne jest uroków, wspaniałych zabytków i ciekawej historii. To idealne miejsce dla turystów pragnących odpocząć, zregenerować ciało i umysł jak również dla tych, którzy spragnieni są aktywności i marzą o przeżyciu niezapomnianej przygody.
Darłowo i jego nadmorska dzielnica Darłówko to kurort szczególny. Kurort z klimatem. Hotele, pensjonaty, ośrodki wczasowe i prywatne kwatery przystosowane są do spełnienia wysokich wymagań przyjeżdżających tutaj turystów. Szeroki wybór oferty turystycznej sprawia, że możemy zaoferować wspaniały wypoczynek kolonistom, uczestnikom wycieczek grupowych i konferencji, a szczególnie rodzinom, które spokojnie i bezpiecznie chcą spędzić letni urlop wraz ze swoimi dziećmi.
(Pełna baza noclegowa Miasta Darłowa – na www.darlowo.pl).